5/5/18

Μπλόκο στο masterplan! Έξω τα καζάνια!


 Ο χώρος των Λιπασμάτων και το παραλιακό μέτωπο της Δραπετσώνας αποτέλεσε  αντικείμενο αντιπαράθεσης, τόσο για κρατικούς οργανισμούς και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, όσο και για τους πολίτες που διεκδικούν έναν από τους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους στον ευρύτερο Πειραιά.

 Οι αγώνες που δόθηκαν για την ανάπλαση, είχαν προμετωπίδα  την αξιοποίηση της συνολικής έκτασης των Λιπασμάτων (640 στρέμματα) και ταυτόχρονα  την εναντίωση στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ. Διεκδικούσαν μια ανάπλαση υπέρ των λαϊκών αναγκών  για ελεύθερους χώρους πρασίνου, αναψυχής και άθλησης, πρόσβαση στη θάλασσα και απομάκρυνση όλων των ιδιωτικών συμφερόντων από την περιοχή, ρυπογόνων και μη.

 Η μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιεζόμενη από τις διεκδικήσεις,  ανάμεσα στα δύο βαριά αντιλαϊκά μνημόνια και πακέτο με το ξεπούλημα του λιμανιού, παραχώρησε 88 στρέμματα από τα 640 στον δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, τα οποία προορίζονται για δημιουργία δομών αναψυχής και άθλησης. Κίνηση που όχι μόνο δεν απαντούσε στα αιτήματα και τις ανάγκες του λαού της περιοχής αλλά που όπως φάνηκε έθετε τις βάσεις για νέα υποβάθμιση του περιβάλλοντος και των συνθηκών διαβίωσης.

 Τα επιχειρηματικά συμφέροντα έρχονται να επιτεθούν ξανά και να ακυρώσουν στην πράξη οποιαδήποτε νίκη μένει απροστάτευτη από το λαϊκό κίνημα. Έτσι σήμερα, αντί να μιλάμε για την διεύρυνση των δημόσιων χώρων και την πάλη μας για την ανατροπή της ιδιωτικοποίησης, βρισκόμαστε να αντιμετωπίζουμε ένα νέο μεγάλο πρόβλημα, που βάζει σε κίνδυνο την ποιότητα ζωής και την υγεία των κατοίκων. Το περιβαλλοντικό έγκλημα στο Σαρωνικό με τη βύθιση πετρελαιοφόρου πλοίου, αποτέλεσμα της αυθαιρεσίας των εφοπλιστών, έφερε στην επιφάνεια την απειλή που αποτελούν για την περιοχή οι εγκαταστάσεις της OIL ONE, με τις αρχές δήμου και περιφέρειας να καθησυχάζουν, μιλώντας για αναστολή της άδειας εμπορίας, για μετρήσεις και μέτρα για την αντιμετώπισης της ρύπανσης.  Εξαγγελίες που στην πράξη δεν σήμαιναν τίποτα, η λειτουργία των εγκαταστάσεων επεξεργασίας αποβλήτων συνεχίζεται, η κατάσταση με την δυσοσμία από την ατμοσφαιρική ρύπανση συνεχώς χειροτερεύει, κάνοντας την κατάσταση αφόρητη για τη γύρω περιοχή, και με άγνωστους ακόμα κινδύνους για την υγεία των κατοίκων.

 Η τακτική έως τώρα της δημοτικής αρχής του Κερατσινίου, που αντιλαμβάνεται το δικαίωμα των πολιτών σε ελεύθερους χώρους, σε περιβάλλον που δεν θα είναι επιβλαβές, το δικαίωμα στην ψυχαγωγία, τις ανάγκες παιδιών και ενηλίκων για άθληση, να περιορίζεται σε ένα χώρο (περίπου 15% της συνολικής έκτασης) που θα προάγει την εικόνα και το «έργο» του Δημάρχου, με φόντο τα καζάνια της OIL ONE, δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο λαός, το κίνημα που πάλεψε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού μπορεί να πετύχει νίκες.

 Δεν μπορεί να υπάρχει ανάπλαση του χώρου των Λιπασμάτων με ιδιωτικοποιημένο ΟΛΠ. Το masterplan της Cosco δεν είναι μια «παρανόηση», είναι το σχέδιο ενός κολοσσού που έρχεται να επιβάλλει τα συμφέροντα του και να αντλήσει το μέγιστο δυνατό κέρδος από ολόκληρη την έκταση, που απέκτησε με την αγοραπωλησία που ολοκληρώθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στο σχέδιο αυτό, όχι μόνο παγιώνονται οι εγκαταστάσεις της OIL ONE και το τσιμεντάδικο της Lafarge, αλλά πολλαπλασιάζονται οι βαριές βιομηχανικού τύπου χρήσεις, απειλώντας να μετατρέψουν την παραλιακή ζώνη σε μια απέραντη περιβαλλοντική καταστροφή με τις ανάλογες επιπτώσεις για τη ζωή των κατοίκων, σφραγίζοντας τις επιδιώξεις και τους αγώνες δεκαετιών για την απελευθέρωση του χώρου.

 Έχουμε καθήκον να μην αφήσουμε να πάνε χαμένοι αυτοί οι αγώνες. Δεν θα θυσιάσουμε την υγεία για την εργασιακή ζούγκλα που θέλει να εγκαθιδρύσει η Cosco μαζί με την κυβέρνηση.

 Ως Εργατική Λέσχη Κερατσινίου – Δραπετσώνας θα πάρουμε πρωτοβουλία μαζί με όλα τα σωματεία, τις συλλογικότητες, συλλόγους, όλους όσους αντιτίθεται στα σχέδια της Cosco, του Μελισσανίδη, για να περάσει επιτέλους ο χώρος των Λιπασμάτων στα χέρια του λαού της περιοχής, ανεξάρτητα από τους εμπαιγμούς της κυβέρνησης και τους χειρισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης.


29/4/18

Εργατική Πρωτομαγιά


Αγώνας για το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στη ζωή - Αγώνας ενάντια στον πόλεμο


Η εργατική Πρωτομαγιά, μέρα αγώνα και μνήμης για το εργατικό κίνημα και τις κατακτήσεις του, βρίσκει τους εργαζόμενους και το λαό αντιμέτωπους με τη σκληρή πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει οι μνημονιακές πολιτικές που έχουν επιβάλλει ΕΕ – ΔΝΤ και ελληνικές κυβερνήσεις. 
Μαζική ανεργία, διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, επίθεση στη λαϊκή κατοικία και περιουσία, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και αποδιάρθρωση των δημοσίων υπηρεσιών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έρχεται να επιβάλει νέες μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις, τη διεύρυνση της μισθωτής σκλαβιάς για τους νέους με τη μορφή πρακτικής – μαθητείας που χιλιάδες νέοι θα δουλεύουν χωρίς μισθό, ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ενάντια στην λαϊκή κατοικία και περιουσία που το κίνημα μόνο προστατεύει έως σήμερα.  Σειρά νόμων, προγραμμάτων ΟΑΕΔ – ΕΣΠΑ που οδηγούν στην πλήρη, απελευθέρωση απολύσεων και ελαστικοποιήση των εργασιακών σχέσεων μετατρέποντας την εργασία από δικαίωμα σε «προνόμιο». Ένα «προνόμιο» για το οποίο ο εργαζόμενος χάνει κάθε δικαίωμα διεκδίκησης, απέναντι σε πενιχρούς μισθούς, ατελείωτα ωράρια ή εκ περιτροπής εργασία, το δικαίωμα σε δώρα, άδειες ακόμα και στην εγκυμοσύνη, κάθε εναντίωση στην εργοδοτική αυθαιρεσία αντιμετωπίζεται ως θράσος με την απόλυση να καραδοκεί.
Ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στέκεται ανήμπορος να στηρίξει τα εργατικά δικαιώματα, εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια οργάνωσης των εργατικών αντιστάσεων, στρώνοντας το δρόμο σε ΣΕΒ, εργοδότες και κυβέρνηση να παγιώσουν τον εργατικό μεσαίωνα.
Μετά την καταστροφή που έφεραν με τη «διάσωση των τραπεζών», φέρνουν στην επιφάνεια την πολεμική απειλή. Έχουν την απαίτηση, οι άνθρωποι που είδαν τη ζωή τους να αλλάζει ραγδαία προς το χειρότερο, τώρα να δώσουν και την ίδια τους τη ζωή. Οι χιλιάδες νέων που μετανάστευσαν στην αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής από την οποία βρέθηκαν αποκλεισμένοι στον τόπο τους, σήμερα να πολεμήσουν. Να πολεμήσουν για τα πετρέλαια, τις ΑΟΖ, για το ποιος θα είναι ο πιο έμπιστος υπηρέτης του ΝΑΤΟ στην περιοχή
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση οι σπίθες της αντίστασης εμφανίζονται, οι αγώνες γυναικών που μπαίνουν μπροστά ενάντια σε απολύσεις γιατί εγκυμονούσαν, νέοι που διεκδικούν το δώρο του Πάσχα, στους αγώνες των ναυτών, των συμβασιούχων στα ΕΛΠΕ και στους δήμους για μόνιμη και σταθερή δουλειά.  Η δικιά μας προοπτική και ελπίδα είναι στους αγώνες, την οργάνωση από τα κάτω της αντίστασης στους χώρους δουλειάς και τη γειτονιά.
Δεν θα αφήσουμε τις ζωές μας να χαθούν στον πόλεμο, θα αγωνιστούμε για τη ζωή που μας αξίζει.
Η εργατική Πρωτομαγιά να δώσει ένα μήνυμα για την ειρήνη των λαών, το δικαίωμα στην εργασία, την παιδεία, την υγεία, τη στέγαση, το περιβάλλον.

Καλούμε στην συγκέντρωση σωματείων του Πειραιά την Πρωτομαγιά,

Τρίτη 9:30 πμ στο Πασαλιμάνι.

27/4/18

Αντίο Σύντροφε

Η Εργατική Λέσχη Κερατσινίου - Δραπετσώνας εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήρια της για τον θάνατο του ηρωικού στελέχους του αντιστασιακού και εργατικού κινήματος, Στέλιου Διαβολάκη.
Ο Στέλιος Διαβολάκης εφυγε χθές σε ηλικία 90 χρόνων, πλήρης ημερών και μετα απο ένα πολύμηνο αγώνα για ζωή με το κεφάλι ψηλά , όπως ακριβώς έζησε.

Συνεπής σε όλη του την ζωή, απο τον αντιστασιακό αγώνα μέχρι και την πιο πρόσφατη πάλη, κοντά και δίπλα στην νεολαία, ενάντια στην λήθη.
Παρών σε όλους τους λαικούς και εργατικούς αγώνες των τελευταίων δεκαετιών, με πρωτοπόρο ρόλο και συμμετοχή, ο Στέλιος Διαβολάκης ήταν και παραμένει για εμας σύμβολο των πιο ηρωικών στιγμών του λαού μας και ειδικά της περιοχή μας.
Εκφράζουμε τα ειλικρινά και συντροφικά μας συλλυπητήρια στα παιδιά του, Θανάση και Κατερίνα και τους λοιπούς συγγενείς, αναγνωρίζοντας την βαριά προίκα που μας αφήνει πίσω, μαζί με  καθήκον να συνεχίσουμε να περπατάμε στα ηρωικά του χνάρια, για μια ελεύθερη και πανανθρώπινη ζωη. 
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.

ακολουθεί ενα μικρό βιογραφικό της ζωής και της δράσης του απο τον γίο του, Θανάση Διαβολάκη:

"Γεννήθηκε το 1928 στον Πειραιά. Ο πατέρας του ήταν από χωριό της Λάρισας, πέθανε στην Κατοχή, η μάνα του προσφυγοπούλα από τη Σμύρνη. Πήρε μέρος στην Αντίσταση από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Το 1945 πιάνει δουλειά στην Εταιρεία Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, εκλέγεται στη Συνεργιακή και Εργοστασιακή Επιτροπή. Το 1952 δουλεύει στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ μέχρι τη διάλυσή του το 1958, επανασυνδέεται το 1961. Το 1953 πρωτοστατεί στην ίδρυση της Ενωσης Εργατοτεχνιτών Κοπής και Συσκευασίας Υαλοπινάκων και αργότερα του Συνδικάτου της Εταιρείας Λιπασμάτων (με 13 Σωματεία-μέλη), Εκλέγεται συνεχώς Πρόεδρός τους μέχρι τη δικτατορία του 1967. Συμμετέχει στο ΔΣ της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Χημικής Βιομηχανίας, στην ΚΕ του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος (Δ.Σ.Κ.-συνδικαλιστική παράταξη της ΕΔΑ), στο προεδρείο των 115 Συνδικαλιστικών Οργανώσεων του Πειραιά, οργανωτικός γραμματέας του Εργατικού Τομέα Δραπετσώνας της ΕΔΑ που καλύπτει σχεδόν όλο το βιομηχανικό προλεταριάτο του Πειραιά (Λιπάσματα, Τσιμέντα, Πετρέλεια, φορτωεκφορτωτές κλπ). Πρωτοπόρος στο εργατικό κίνημα στις δύσκολες συνθήκες της μετεμφυλιακής περιόδου, συμμετέχει στην οργάνωση των πολύ σημαντικών και σκληρών εργατικών αγώνων της περιόδου (μεγάλες απεργίες, απεργία 30 ημερών στα Λιπάσματα που καταλήγει σε απεργία πείνας) με σημαντικές εργατικές κατακτήσεις (ανθυγιεινό επίδομα, ταμείο επικουρικής ασφάλισης, αλλαγή ωραρίου, συσσίτιο, μέτρα ασφαλείας κλπ). Η παρακολούθησή του από το "συνδικαλιστικό" της Ασφάλειας Πειραιά είναι καθημερινή, συνεχείς οι συλλήψεις και οι προσαγωγές στην Ασφάλεια, απελευθερώνεται πάντα μετά από κινητοποιήσεις των συναδέλφων του. Η εργοδοσία της Εταιρείας Λιπασμάτων(Μποδοσάκης) τον κατηγορεί για εμπρησμό του εργοστασίου, τον διώχνει από το εργοστάσιο. Ξαναγυρίζει στη δουλειά μετά από δύο χρόνια και τρία απαλλακτικά βουλεύματα.
Τη δεύτερη μέρα του πραξικοπήματος της 21/4/1967 συλλαμβάνεται καθώς πήγαινε σε παράνομο ραντεβού. Βασανίζεται σκληρά στην Ασφάλεια Πειραιά, τόπο μαρτυρίου για τους αγωνιστές του Πειραιά, με φάλαγγα και άγριο ξύλο. Με σπασμένη την κάτω γνάθο (δεν μπορούσε να φάει) φυλακίζεται μαζί με χιλιάδες αγωνιστές στη Γυάρο και αργότερα στη Λέρο.Μετά τις συνεχείς διαμαρτυρίες της επιτροπής Στρατοπέδου και του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, μεταφέρεται, έπειτα από δυο χρόνια, στο Γενικό Κρατικό Αθηνών, όπου νοσηλεύεται εννεα μήνες. Χωρίς να αποκατασταθεί η υγεία του τον ξαναγυρίζουν στη Λέρο. Όλο αυτό το διάστημα αρνείται να υπογράψει ¨δήλωση μετανοίας" για να απελευθερωθεί, παρά τις συνεχείς πιέσεις σ' αυτόν και την οικογένειά του .Απολύεται με τις Επιτροπές Υγείας, με "ανήκεστο βλάβη", το Μάρτη του 1971.Ο ίδιος ο Μποδοσάκης τού αρνείται να ξαναδουλέψει στα Λιπάσματα. Για να επιβιώσει στήνει μαγαζί, τζαμάδικο, στο Κερατσίνι. Συνεχείς ενοχλήσεις από την Ασφάλεια. Συνδέεται με τον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ, μέχρι τη μεταπολίτευση.
ΣΤη μεταπολίτευση, με άλλους συνδικαλιστές, στήνουν το γραφείο της ΕΣΑΚ Πειραιά (ΕΣΑΚ συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ) και παίρνει μέρος στους εργατικούς αγώνες της νέας περιόδου. Το 1978 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος στο Κερατσίνι, επανεκλέγεται άλλες δυο φορές. Ήταν για αρκετά χρόνια πρόεδρος του παραρτήματος Κερατσινίου της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών και φίλων Εθνικής Αντίστασης και Δημοκραικού Στρατού Ελλάδας. Μέχρι πρίν 3-4 χρόνια ήταν μπροστά σε κάθε πορεία του Πολυτεχνείου με το πανό του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974) του οποίου ήταν μέλος.Ο πατέρας μου ήταν ένας ωραίος, τίμιος, περήφανος άνθρωπος. Του άρεσε η καλή παρέα, τα λαϊκά γλέντια, τραγουδούσε και χόρευε πολύ όμορφα. Αγαπούσε και βοηθούσε την οικογένειά του, φίλους και συγγενείς. Ήταν κομμουνιστής, πίστευε ότι με τον αγώνα μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Ένας λαϊκός αγωνιστής εργάτης, όπως χιλιάδες και χιλιάδες άλλοι."

22/3/18

Συνέλευση της Λέσχης | Σάββατο 24/03 στις 18:00








Σας καλούμε στην τακτική συνέλευση της Λέσχης, αυτό το Σάββατο 24/03 στις 18:00, για να οργανώσουμε και να συναποφασίσουμε τις δράσεις μας.

 Συζητάμε για τις εξελίξεις στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, τα σχέδια εκμετάλλευσης της παραλιακής ζώνης από την Cosco, για την μάχη ενάντια στους πλειστηριασμούς και πώς συνεχίζουμε.

 
Φέρνουμε ιδέες και όρεξη για τις εκδηλώσεις των 5 χρόνων της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου - Δραπετσώνας.

18/3/18

Καταγγελία για μηνύσεις σε συνδικαλιστές από την εργοδοσία της Vresnet



Καταδικάζουμε τον εργοδότη της εταιρείας vresNET (εταιρεία τηλεφωνικού καταλόγου στην Καλλιθέα) Ηρακλή Μπαμζά, ο οποίος απέλυσε έγκυο εργαζόμενη στον έβδομο μήνα εγκυμοσύνης και στην συνέχεια απέλυσε τρεις ακόμα εργαζόμενους από την εταιρεία που τόλμησαν να μιλήσουν για το αυτονόητο, υπερασπιζόμενοι τη συνάδελφό τους.

Ο εργοδότης πρόσφατα προχώρησε και σε μηνύσεις. Μια σε συνάδελφο μέλος του ΔΣ του ΣΕΤΗΠ και μια στην συνάδελφο που κατέθεσε υπέρ της εργαζόμενης εγκύου στην επιθεώρηση εργασίας! Οι δύο εργαζόμενοι που μηνύονται για την αυτονόητη συμπαράστασή τους στην απολυμένη, είναι μέλη της πρωτοβουλίας RADICAL IT και συμμετέχουν στο κλαδικό συνδικάτο ΣΕΤΗΠ. Ταυτόχρονα μήνυσε και την απολυμένη εργαζόμενη επειδή αντιστάθηκε στην εργοδοτική αυθαιρεσία.Η αδιαλλαξία της εργοδοσίας πάει πακέτο με την διάλυση των εργατικών δικαιωμάτων, έως και του δικαιώματος των εργαζόμενων γυναικών στη μητρότητα και με την τρομοκράτηση των εργαζόμενων, πρακτικές που δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες από το εργατικό κίνημα. 

Όταν κυβερνητικές πολιτικές και κρατικές πρακτικές εκτρέφουν την ασυδοσία, φτάνοντας να οδηγούν στα κρατητήρια την διοίκηση της Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, για την αυτονόητη απόφαση του σωματείου να στηρίξει το δίκιο των συναγωνιστριών απέναντι στην άδικη δίωξη που υπόκεινται από την εργοδοσία, θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά.Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απολυμένη εργαζόμενη και στους εργαζόμενους που μηνύθηκαν. Δηλώνουμε την στήριξη μας σε κάθε εργαζόμενο που διεκδικεί τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας του, που παλεύει ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, που υπερασπίζεται τα εργατικά δικαιώματα.Καλούμε τα σωματεία και τις εργατικές συλλογικότητες να καταδικάσουν τις αντεργατικές πρακτικές του ιδιοκτήτη της VresNET. Καμία απειλή, καμία απόλυση, καμιά αυθαιρεσία να μην μείνει αναπάντητη.

Απαιτούμε:

  • Την άμεση απόσυρση των μηνύσεων , η τρομοκρατία δεν θα περάσει
  • Την πλήρη δικαίωση της απολυμένης εργαζόμενης. Κάτω τα χέρια από την μητρότητα και από τα δικαιώματα των γυναικών



Δε μας φοβίζουν μας εξοργίζουν! 

Με συλλογικούς αγώνες σπάμε την εργοδοτική τρομοκρατία.


αταγγελία για μηνήσεις σε συνδικαλιστές από την εργοδοσία της VresN